Kimseye sorma….
Kimseye sorma , çaldığın kapı sonu olmayan bir koridora çıkar.
Çalma istersen...
Bir hikaye anlat kendine.Kendi serüveninin içinden olsun. “Bir hikayemiz var” artık de.Uydurmadan,gözlerinin içine yaslanarak.İç ağrılarını hissettirmeden.Çevir yüzünü kapıdan.İliş bir kenara.Hikayeni anlat.Kimseye söylenme.
Hayata göz kırp.O saf ve doğallığın, artık rastlanamayacağının bilgisi ile güneşin yakmak istediği bir gezegene ait olduğunu anımsa.
Kuma gömülü mektubunu çıkar.Hani kağıttan bir yelkenli ile göndereceğin.Gerdeğe yakın dur diyenlere aldırma.Eminsin artık.Ya cebinden çalacaklardır , yada ömründen.Cebini dışarı çıkar.”Bir hikaye anlat kendine.”Hikayesi olanların yanına git.”Bir yürümedir işte.”diye başlasın.
Hikayen bir vasiyet gibi de olsun.Yaşamadıklarını öncelesin.Bu arada elini kaldır.Bir gülü solduruyorsun...
Kendine anlatıyorsun ,bunu unutma.!
Kimse çağrılı olmasın.Kimse yok zaten.
Kimse kovamaz kendinden seni.İçin sonsuz bir sürgün yeri olabilir. Aldırma.Hikayenin pek hoş olmayacağını hemen söylemelisin.
İstersen söyleme..
Kendine ,sürgününde yer ayır.Yaşamın aşağı kalır yanı yok.Çok ciddi herkes.Kendini bir başkasında geçme yarışında herkes.Kendini unutarak .Başarı trendlerine aldırma.ya başarı trendlerin kendinden geçeceksin yada kendi vagonuna usulca süzülüp yola alacaksın.Şimdi “güle” bak.Bak solmamış.Hadi hikayene başla...Geçmiş izlerini arama istersen.Hemen geleceğe dönme yüzünü.Yani böyle olsun.Şu an, şu an, her şey,ne yapıyorsan şu an, yapıyorsan.Ne yapabilirdin?Yapmak isteğinin ötesinde bir “an” aklına geliyor mu?Kanının akışını duyabiliyor musun?
İzlerini sil.Çünkü bunun önemi yok.Önemi olsa da sil.Modern zamanların bir çocuğusun.Cebine mesaj ,internetin chat beklerken posta kutuna yanlış bir zarf atılmış olsun.
Kumda saklayacaksın mektuplarını hüzünlensinler diye…
Üstüne titrediğin hiçbir şey yok artık ,biliyorum.Ondan böyle tarifsizsin.Canın sıkılmıyor ondan.Üstüne titre...acının coğrafyası yoktur.Sınırını sen bari çizme.
Ne dersin? Deme gitsin.
Yaşadığın zaman ve yer arasında bir bağ kurabiliyorsan eğer bir de kendine bak.Boğulmamak için bir çakıl taşına bastığını biliyorum.
Dediğin çıktı.
Mekan değiştir istersen yeni yerlerin büyüsüne dal.dalında kuşları oan bir yer.Tanıklık et o yere belik bir masal konusu olur sanal alemde..Yer ve zaman doğallığının bir ucu sende kaldı.biliyorsun.
Bil tabi.
Denizin sesini dinler şimdi “deli gönül” de.
Yine çık.Çıkar kendini…
Çıkarılacak bir çetelenin aynası bul hemen.ayna yana de nerde benim hikayem?Valla ne diyeyim konuştu ise ayna brova yaniJ.neyse kendi dünyana dön istersen.ordasın çünkü.Hep ordaydın.Bir dev aynası sipariş edebilirsin.niye olamasın.
Sadece kendi hikayenden zamanının evvelindesin.Duyuyor musun ürkek rüzgarı?
Sabah olur olmaz çık.Çıplak ayaklı çocuklara rastlaman mümkün.
Tabi neden olmasın dedin mi şimdi?
Hiçbir öykü acı başlamamıştı oysa.
İşte başlıyor..acıda olsa bak
Başlamak istiyor. O sensin.
Kendini bu deli saçması dünyadan ya çıkar yada hikayene başla..
Of ya ne zor şeymiş!
Kalk hadi akşam oldu.Kalk..
‘Ne! ne var yahuuu’.
Al bu mektuplar senin..
|